Święcenia diakonatu

Nowymi diakonami zostali: Daniel Konik z par. Podwyższenia Krzyża Świętego i św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Hajnówce, Mateusz Krasowski z par. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Łubienie Kościelnym oraz Piotr Zdzieborski z par. Miłosierdzia Bożego w Sokołowie Podlaskim.

– W przypadku osób idących do kapłaństwa, diakonat jest etapem przejściowym, bo celem jest prezbiterat – zauważył w homilii bp Piotr. Dodał, że trzeba jednak zwrócić uwagę na to, że pierwszy krok w otwieraniu się na kapłaństwo zaczyna się właśnie od służby. Ekscelencja zachęcał diakonów do zaufania Chrystusowi, który powołał ich do pracy w swojej Winnicy. – Nie pozwólcie, by opanował Was strach przed światem i księciem tego świata – zaznaczył. Na zakończenie Ekscelencja zaapelował, aby diakoni byli pokorni i zawsze oparci o Chrystusie.

Nad leżącymi na posadzce katedry alumnami, wierni śpiewem przyzywali wstawiennictwa Wszystkich Świętych. Istotnym momentem obrzędu święceń było nałożenie rąk ks. Biskupa na głowy kandydatów i modlitwa konsekracyjna. Nowi diakoni złożyli również przyrzeczenia posłuszeństwa, celibatu oraz zobowiązali się do modlitwy Liturgią Godzin. Widocznym znakiem włączenie do droga diakonów (gr. diákonos – sługa) jest strój liturgiczny, jakim jest dalmatyka oraz stuła przewieszona przez lewę ramię, otrzymane od kapłanów z których pochodzą diakoni.

Dk. Piotr Zdzieborski, w imieniu swoim oraz pozostałych diakonów, wyraził wdzięczność na ręce Księży Biskupów, przełożonych seminarium, kapłanów, rodziców i najbliższych za dar święceń, przygotowanie do tego dnia i wychowanie w duchu chrześcijańskich wartości. Rektor Wyższego Seminarium Duchownego w Drohiczynie ks. prał. Tadeusz Syczewski podziękował wszystkim za obecność, modlitwy i zaangażowanie na różnych płaszczyznach. Prosił także o modlitwę w intencji nowych i świętych powołań.

Na uroczystości obecni byli kapłani na czele z bp. Piotrem Sawczukiem, bp. Antonim Dydyczem oraz  siostry zakonne. Nie zabrakło także rodziny, znajomych oraz przedstawicieli różnych wspólnot i stowarzyszeń.

 

tekst i zdjęcia  – Monika Kanabrodzka