Wpisy

Święcenia diakonatu

Nowymi diakonami zostali: Daniel Konik z par. Podwyższenia Krzyża Świętego i św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Hajnówce, Mateusz Krasowski z par. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Łubienie Kościelnym oraz Piotr Zdzieborski z par. Miłosierdzia Bożego w Sokołowie Podlaskim.

– W przypadku osób idących do kapłaństwa, diakonat jest etapem przejściowym, bo celem jest prezbiterat – zauważył w homilii bp Piotr. Dodał, że trzeba jednak zwrócić uwagę na to, że pierwszy krok w otwieraniu się na kapłaństwo zaczyna się właśnie od służby. Ekscelencja zachęcał diakonów do zaufania Chrystusowi, który powołał ich do pracy w swojej Winnicy. – Nie pozwólcie, by opanował Was strach przed światem i księciem tego świata – zaznaczył. Na zakończenie Ekscelencja zaapelował, aby diakoni byli pokorni i zawsze oparci o Chrystusie.

Nad leżącymi na posadzce katedry alumnami, wierni śpiewem przyzywali wstawiennictwa Wszystkich Świętych. Istotnym momentem obrzędu święceń było nałożenie rąk ks. Biskupa na głowy kandydatów i modlitwa konsekracyjna. Nowi diakoni złożyli również przyrzeczenia posłuszeństwa, celibatu oraz zobowiązali się do modlitwy Liturgią Godzin. Widocznym znakiem włączenie do droga diakonów (gr. diákonos – sługa) jest strój liturgiczny, jakim jest dalmatyka oraz stuła przewieszona przez lewę ramię, otrzymane od kapłanów z których pochodzą diakoni.

Dk. Piotr Zdzieborski, w imieniu swoim oraz pozostałych diakonów, wyraził wdzięczność na ręce Księży Biskupów, przełożonych seminarium, kapłanów, rodziców i najbliższych za dar święceń, przygotowanie do tego dnia i wychowanie w duchu chrześcijańskich wartości. Rektor Wyższego Seminarium Duchownego w Drohiczynie ks. prał. Tadeusz Syczewski podziękował wszystkim za obecność, modlitwy i zaangażowanie na różnych płaszczyznach. Prosił także o modlitwę w intencji nowych i świętych powołań.

Na uroczystości obecni byli kapłani na czele z bp. Piotrem Sawczukiem, bp. Antonim Dydyczem oraz  siostry zakonne. Nie zabrakło także rodziny, znajomych oraz przedstawicieli różnych wspólnot i stowarzyszeń.

 

tekst i zdjęcia  – Monika Kanabrodzka

Rekolekcje Wielkopostne i Posługi

Pierwszy dzień marca, który w tym roku wypada w I niedzielę Wielkiego Postu był dla czterech alumnów Wyższego Seminarium Duchownego w Drohiczynie dniem szczególnym, gdyż właśnie wtedy biskup Piotr Sawczuk ustanowił ich w posługach akolitów i lektora.

Jego ekscelencja wyraził radość z powodu, z faktu, iż diecezja wzbogaciła się o trzech akolitów którymi zostali: alumn Daniel Konik, alumn Mateusz Krasowski oraz alumn Piotr Zdzieborski. Lektorem został ustanowiony alumn Daniel Piotrowski. Jak zauważył w homilii ksiądz biskup, posługi te nie są w formacji seminaryjnej celem samym w sobie. Użył niezwykle trafnego porównania do obozów jakie zakładają po przejściu pewnego etapu himalaiści wspinający się na najwyższe szczyty. Obozy te pozwalają podróżnikom stopniowo aklimatyzować się w coraz trudniejszych warunkach i dzięki temu spokojnie i bezpiecznie dojść na szczyt. W formacji przyszłych księży obłóczyny, lektorat, akolitat, kandydatura do diakonatu i wreszcie diakonat, są właśnie takimi przystankami na drodze do święceń prezbiteratu. Poprzez każdy z nich młody człowiek doświadcza coraz większej namiastki tego, co czeka go w życiu kapłańskim. Lektor powierzone ma zadanie czytania Słowa Bożego w czasie liturgii, akolita natomiast jest nadzwyczajnym szafarzem Komunii Świętej.

Do tego szczególnego dnia alumni przygotowywali się poprzez trzydniowe rekolekcje w ciszy prowadzone przez ojca Romana Groszewskiego SJ. Wychodząc od oczywistej, a jednak często zapominanej przez ludzi, prawdy o bezwarunkowej miłości Pana Boga do człowieka, wprowadzał on kleryków w różne tajniki duchowości opierając się na wskazówkach Ignacego z Loyoli.

al. Rafał Oleksiuk

Uroczystość Objawienia Pańskiego, czyli Trzech Króli i zwyczajowa kolęda

6 stycznia w Uroczystość Objawienia Pańskiego, potocznie zwanej Trzema Królami, w naszym seminarium odbyła się uroczysta Msza Święta pod przewodnictwem J.E. bp Piotra Sawczuka, ordynariusza naszej diecezji, który po Mszy Świętej pobłogosławił kadzidło i kredę. Zwyczajowo w naszym seminarium tego samego dnia odbywa się błogosławieństwo pomieszczeń mieszkalnych i pracy. Wraz z napisem na drzwiach i okadzeniem pokoju, mieszkańcy otrzymywali coś słodkiego.

Al. Daniel Konik

Obłóczyny

Jak podkreślił w homilii ks. Biskup, strój ten będzie niezwykłym znakiem, gdyż mimo, że przed Danielem jeszcze daleka droga do zostania księdzem to już teraz ludziom, którzy zobaczą go w sutannie będzie przywoływał myśli związane z Bogiem, a dla niektórych może stać się nawet wyrzutem sumienia. Świadkiem tej doniosłej uroczystości była cała wspólnota seminaryjna alumnów i przełożonych a także licznie zgromadzona rodzina i przyjaciele obłóczanego.

Obrzęd obłóczyn w Wyższym Seminarium Duchownym odbywa się zwykle na początku III roku. Jest to okres w którym kończy się naukę przedmiotów filozoficznych, a rozpoczyna się przygodę z teologią. Zazwyczaj obrzędowi przewodniczy biskup. Motto na zaproszeniach było cytatem sługi Bożego kard. Stefana Wyszyńskiego, który powiedział: „Sutanna nie jest ubiorem w szeregu innych strojów, ale jest wyznaniem wiary przed ludźmi, jest odważnym świadectwem danym Chrystusowi, jest przyznaniem się do Kościoła.” Otaczajmy, więc alumna Daniela, jak i wszystkich, którzy niegdyś przywdziali strój duchowny modlitwą, by mężnie głosili wiarę zarówno wyglądem, jak i swoim życiem.

al. Rafał Oleksiuk