Wpisy

Mamy nowych prezbiterów! – święcenia prezbiteratu 2019

Nowo wyświęceni kapłani to ks. Mateusz Gołoś z parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Węgrowie, ks. Patryk Nagórny z parafii Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Ostrożanach, ks. Bartosz Ojdana z parafii św. Jana Chrzciciela w Sadownem, ks. Mateusz Roguski z parafii św. Wawrzyńca w Korytnicy oraz ks. Michał Siduniak z parafii św. Apostołów Piotra i Pawła w Siemiatyczach Stacji. Ten szczególny dzień w ich życiu przeżywali razem ze swoimi bliskimi i przyjaciółmi, którzy wypełnili drohiczyńską katedrę. Nie brakowało również kapłanów, którzy licznie przybyli, aby włożyć swe ręce na głowy neoprezbiterów. Swoją reprezentację miały różne zgromadzenia zakonne, nie mogło zabraknąć również alumnów, którzy przez lata towarzyszyli nowo wyświęconym w codziennych dolach i niedolach.

Jednym z elementów obrzędu święceń jest dialog między biskupem a rektorem, w którym ks. rektor Tadeusz Syczewski zapewniał, że „Po zbadaniu opinii wiernych i po zasięgnięciu rady osób odpowiedzialnych za przygotowanie kandydatów, zaświadczam, że uznano ich za godnych, święceń”. Żeby dotrzeć do tego pięknego dnia neoprezbiterzy musieli bowiem przebyć sześć lat formacji w Wyższym Seminarium Duchownym w Drohiczynie, będąc nieustannie pod czujnym okiem przełożonych. Zewnętrzną oznaką ukończenia tej formacji są właśnie święcenia oraz tytuł magistra teologii, jednak o tym jak uformowane zostało ich wnętrze, wiedzą tylko sami zainteresowani. Należy jednak mieć nadzieję, że spełni się obietnica Pana, wygłoszona ustami proroka Jeremiasza: „Dam wam pasterzy według mego serca, by was paśli rozsądnie i roztropnie”.

Al. Rafał Oleksiuk

Zapraszamy do obejrzenia relacji filmowej ze święceń kapłańskich 2019.

 

Mikołaj w Drohiczynie

            9 grudnia, w niedzielne popołudnie, alumni naszego seminarium po raz kolejny zorganizowali akcję mikołajkową w Drohiczynie. Była ona skierowana do rodzin potrzebujących, do pracowników oraz rodzin związanych z naszym seminarium, a także do zgromadzeń zakonnych mieszczących się w Drohiczynie.

            Diakoni Michał Siduniak i Mateusz Roguski oraz alumni: Beniamin Sęktas, Radosław Kalicki, Dawid Bołtman, Michał Dziedzic oraz Karol Młynarczyk w niedzielne popołudnie wyruszyli z przygotowanymi paczkami. W każdym domu diakoni odczytali Słowo o zwiastowaniu Najświętszej Maryi Pannie. Alumni wraz z mieszkańcami modlili się o dobre przeżycie świąt Bożego Narodzenia, o pokój i rozwiązanie wszelkich problemów w rodzinach. Mikołaj każdej rodzinie i zgromadzeniu wręczył prezenty.

            Wizyta alumnów w każdym domu była okazją do rozmowy z mieszkańcami. Nie brakowało również życzeń bożonarodzeniowych, zarówno od alumnów, jak i rodzin i zgromadzeń zakonnych.

Al. Karol Młynarczyk

Przyjęcie posług akolitatu i lektoratu

Dnia 18.02.2018 w naszej kaplicy seminaryjnej odbyła się uroczysta Liturgia pod przewodnictwem Ordynariusza Diecezji Drohiczyńskiej – J.E. Bp. Tadeusza Pikusa z udzieleniem posług lektoratu i akolitatu.

Alumni: Piotr Wyszomierski, Wojciech Wdowiński, Lesław Rzemieniec, Rafał Oleksiuk, Radosław Kalicki i Maciej Koszewski zostali ustanowieni w posłudze lektora. Alumni: Paweł Sierakowski, Beniamin Sęktas i Arkadiusz Szmurło zostali ustanowieni w posłudze akolity. Bartosz Ojdana alumn V roku został włączony w poczet kandydatów do święceń diakonatu i prezbiteratu.   

Posługa lektoratu zobowiązuje do czytania słowa Bożego na zgromadzeniu liturgicznym.  Posługa akolitatu natomiast jest już bardziej „kapłańską” posługą. Akolita z greckiego oznacza „idący za kimś”, w tym wypadku za Chrystusem. Zadaniem akolity jest udzielanie Eucharystii wiernym oraz puryfikacja (czyszczenie) naczyń liturgicznych.

Gratulujemy naszym braciom i życzymy aby godnie służyli drugiemu człowiekowi!

 

al. Mateusz Deluga

Rekolekcje wielkopostne

W środę popielcową, wieczorem nasza wspólnota rozpoczęła rekolekcje wielkopostne. W tym roku pomocą w przeżywaniu tego czasu był dla nas ks. Artur Godnarski, który przybył do seminarium wraz z członkami wspólnoty św. Tymoteusza z Gubina: braćmi Jędrzejem, Mateuszem i Johnem. Czas rekolekcji jest czasem przebudzenia, powrotu do Tego, „który życie swoje oddał za wielu”. Ks. Artur wraz z braćmi zwrócili naszą uwagę na to, że jedynym źródłem kapłańskiej aktywności jest miłość – nie ambicje, nie własny pomysł, ale miłość, która wypływa z autentycznego doświadczenia obecności Chrystusa. Obok wspólnych modlitw, konferencji ćwiczeniom duchowym towarzyszyła codzienna wieczorna adoracja, nabożeństwo drogi krzyżowej czy czas dzielenia odbiorem nauk rekolekcyjnych. Szczególnym dniem była sobota, bo wówczas opuściliśmy seminarium i udaliśmy się do pustelni
w Poletyłach, gdzie cały dzień w ciszy poświęciliśmy na adorację Najświętszego Sakramentu. Punktem centralnym, zwieńczeniem, była wspólna Eucharystia. Pustelnia była dla wielu z nas nowym i niesłychanie inspirującym doświadczeniem.

al. Maciej Koszewski 

Eutrapelia – ostatkowy wieczór pełen humoru i żartów

I śmiech niekiedy może być nauką,
Kiedy się z przywar, nie z osób natrząsa.
I żart dowcipną przyprawiony sztuką
Zbawienny, kiedy szczypie, a nie kąsa;
Ignacy Krasicki, Monachomachia, frag. pieśni 5.

Zgodnie z tradycją naszego seminarium wieczór poprzedzający środę popielcową pełen jest ostatkowego humoru i żartów. Eutrapelia, bo tak nazywamy ten wieczór, zazwyczaj polegają na przygotowaniu przedstawienia o charakterze  humorystycznym, nawiązującego do codzienności seminaryjnej. W tym roku alumni III kursu przygotowali kabaret pt. „Trudne sprawy”, który
z „przymrużeniem oka” pokazał reakcję naszych przełożonych na niespodziankę od Papieża Franciszka. Ostatki w tym roku połączone były z otrzęsinami, więc do grona alumnów włączeni zostali oficjalnie – Mateusz Deluga i Daniel Piotrowski. Nad przygotowaniem kabaretu czuwał al. Rafał Oleksiuk. Radosne spotkanie skończyło się wspólną modlitwą i błogosławieństwem pasterzy – Tadeusza Pikusa i Antoniego Dydycza.

al.Maciej Koszewski