Wpisy

Obłóczyny i kandydatura

22 listopada 2020 r. w Uroczystość Chrystusa Króla Wszechświata w kaplicy seminaryjnej WSD w Drohiczynie odbyły się dwa ważne wydarzenia. Trzech alumnów V roku: al. Daniel Konik, al. Mateusz Krasowski oraz al. Piotr Zdzieborski publicznie wyraziło chęć wejścia w poczet kandydatów do święceń diakonatu i prezbiteratu i zostali przyjęci do tego grona przez J. E. ks. bpa Piotra Sawczuka, wobec zgromadzonych w kaplicy kapłanów, alumnów, sióstr zakonnych, wiernych świeckich oraz tych, którzy z racji ograniczeń mogli łączyć się tylko duchowo poprzez transmisję internetową. Obrzęd kandydatury jest poprzedzony badaniami wśród wiernych, którzy w wielkiej tajemnicy i trosce o dobro Kościoła wyrażają swoją opinię, czy dany kandydat nadaje się ich zdaniem do stanu kapłańskiego. Można powiedzieć, że po pozytywnym zaopiniowaniu przez przełożonych i wiernych świeckich rozpoczyna się  ostatnia prosta na drodze do dnia święceń. Niemniej ważnym, a zdecydowanie bardziej emocjonalnym był obrzęd obłóczyn dwóch alumnów III roku: al. Michała Dziedzica oraz al. Karola Młynarczyka. Przyjęcie stroju duchownego jest bardzo istotnym punktem na osi czasu formacji seminaryjnej. Po ukończeniu dwóch lat studiowania filozofii, alumni rozpoczynają naukę teologii i przywdziewają nowy strój. Nie jest to tylko zmiana wyglądu zewnętrznego. Przypomina o tym ks. Dariusz Kucharek, ojciec duchowny WSD w Drohiczynie: „Ewangelista Marek zwraca uwagę, że nie przyszywa się nowej łaty do starego ubrania (Por. Mk 2, 21). Chce przez to powiedzieć nam, że nowa szata powinna nieść ze sobą zmianę  postępowania, metanoię, stawanie się kimś nowym. Podobnie przyjęcie szaty duchownej ma przypominać o tym, że mam cały czas stawać się nowym człowiekiem i ma to być zmiana rzeczywista, konkretna, obejmująca całość życia”. Czy alumni rzeczywiście dostrzegają zmianę w swoim życiu po przyjęciu sutanny? „Widzę zdecydowane zmiany zarówno na płaszczyźnie duchowej, jak i w codziennym życiu – mówi al. Daniel Piotrowski, który przyjął sutannę przed rokiem – Noszenie szaty Jezusa Chrystusa pozwoliło mi pogłębić z nim relację ale również zbliżyło mnie do ludzi, bo dzięki temu, że widzą człowieka w sutannie nieraz łatwiej otwierają się i proszą o pomoc, a to daje mi więcej okazji do czynienia dobra, choć jest też wielką odpowiedzialnością, bo nie jest to stój jak szereg innych strojów. Owszem czasem zdarzają się jakieś niemiłe komentarze z tego powodu, ale nie dotyka mnie to, gdyż dla mnie najważniejsze jest, że jestem pewny, że kroczę właściwą drogą, że należę do drużyny Jezusa Chrystusa”. Zadaniem stroju duchownego jest przede wszystkim być znakiem, kierować myśli człowieka na Boga. Jak przypomina ks. Tadeusz Syczewski, rektor WSD w Drohiczynie: „Sutanna jest znakiem ucznia Chrystusa, znakiem człowieka powołanego przez Pana do realizacji swojego powołania życiowego w szczególny sposób”. Ks. bp Piotr przypomniał klerykom, iż „widok sutanny, w codzienności jest bardzo potrzebny”. Pasterz diecezji drohiczyńskiej udzielił im zarazem cennej przestrogi i wyraził swoją nadzieję: „Ufam, że raczej to jacy będziecie, będzie przydawało chwały sutannie i całemu stanowi duchownemu, a nie, że będziecie musieli się podpierać sutanną, żeby zyskać szacunek”. Otaczajmy modlitwą zarówno nowoobłóczonych, jak i kandydatów do święceń diakonatu i kapłaństwa, aby Bóg, który rozpoczął w nich dobre dzieło, dokonał go tak, aby stali się kapłanami na wzór Jezusa Chrystusa Najwyższego Kapłana.

 

Tekst – Dk. Rafał Oleksiuk

Zdjęcia – Monika Kanabrodzka

Kandydatura do służby Królowi Pokornemu

W uroczystość Chrystusa Króla Wszechświata 24 listopada w kaplicy Wyższego Seminarium Duchownego w Drohiczynie czterech alumnów zostało przyjętych do grona kandydatów do święceń diakonatu i prezbiteratu.

Mszy świętej przewodniczył ks. bp Piotr Sawczuk, a koncelebrowali przełożeni Wyższego Seminarium Duchownego w Drohiczynie. W swojej homilii ksiądz Biskup przypomniał, że „Chrystus przyszedł dać świadectwo prawdzie. Jest sługą prawdy, do niczego nie zmusza, niczego nie narzuca – tylko głosi, bo prawdy nie trzeba reklamować. Trzeba ją jedynie proklamować”. Ksiądz biskup zwrócił uwagę, że co prawda kandydatura jest wymogiem Prawa Kanonicznego, ale trzeba zrozumieć sens duchowy tego obrzędu, „zrozumieć, że jest to kandydatura do służby Królowi Pokornemu, który zbawia przez krzyż”.

Po homilii odbył się obrzęd przyjęcia alumnów piątego roku do grona kandydatów do święceń diakonatu i prezbiteratu. Kandydatami do święceń zostali: alumn Radosław Kalicki z parafii Trójcy Świętej w Dziadkowicach, al. Rafał Oleksiuk z parafii św. Andrzeja Boboli w Siemiatyczach, al. Wojciech Wdowiński z parafii NMP Królowej Polski w Wołominie oraz al. Piotr Wyszomierski z parafii św. Wojciecha w Skibniewie. Kandydaci wyrazili przed biskupem chęć dobrego przygotowania do godnego przyjęcia święceń diakonatu i prezbiteratu oraz kształtowania swojego życia duchowego do wiernej służby Chrystusowi i Kościołowi.

al.Karol Młynarczyk

Kandydatura do diakonatu

W Uroczystość Chrystusa Króla Wszechświata 25 listopada 2018 r., w kaplicy Wyższego Seminarium Duchownego w Drohiczynie, trzech alumnów piątego roku zostało przyjętych do grona kandydatów do święceń diakonatu i prezbiteratu.

Mszy św., podczas której odbył się obrzęd przyjęcia kandydatów, przewodniczył ks. bp Tadeusz Pikus. W homilii ksiądz Biskup podkreślił, że alumni do tej pory podczas swojej formacji seminaryjnej odczytywali swoje powołanie, a dziś podejmują wolę przyjęcia święceń w przyszłości. Nawiązując do modlitwy „Ojcze nasz” i słów „bądź wola Twoja”,  ks. Biskup przypomniał, że „kto przyjmuje wolę Boga, jest doskonałym naśladowcą Chrystusa”.  Dodał także, że „wszyscy jesteśmy zaproszeni do Królestwa Bożego, a  jednocześnie Chrystus uwalnia nas od wszystkiego, co stoi na przeszkodzie, aby być uczestnikiem Królestwa Bożego”.

Po homilii odbył się obrzęd przyjęcia do grona kandydatów do święceń diakonatu i prezbiteratu. Zostali do niego przyjęci alumni Beniamin Sęktas, Paweł Sierakowski oraz Arkadiusz Szmurło. Wyrazili oni chęć rzetelnego przygotowania do przyjęcia święceń w przyszłości oraz kształtowania swojego życia duchowego do służby Chrystusowi i Kościołowi.

Na koniec Mszy świętej, w imieniu kandydatów al. Paweł Sierakowski złożył podziękowania ks. Biskupowi za przewodniczenie obrzędu, a zgromadzonym przełożonym i alumnom za wszelką pomoc i wsparcie.

al. Karol Młynarczyk

Rekolekcje i posługi

„Panie, przenikasz i znasz mnie” Fragment Ps 139 był hasłem tegorocznych rekolekcji wielkopostnych dla kleryków Wyższego Seminarium Duchownego w Drohiczynie. Odbyły się one od 10 do 14 lutego 2016 roku. Prowadził je ks. Karol Jakubiak kapelan szpitala z Siedlec, który ukazał nam piękno rozmyślania Słowa Bożego. Wyciszeniu i skupieniu pomagały ćwiczenia wielkopostne, na które składały się: Eucharystie, adoracje Najświętszego Sakramentu, konferencje, spowiedź św. oraz modlitwa Słowem Bożym.

Na zakończenie rekolekcji, w I Niedzielę Wielkiego Postu, biskup drohiczyński Tadeusz Pikus, celebrował Eucharystię, podczas której alumni III roku: Mateusz Gołoś, Patryk Nagórny, Bartek Ojdana, Michał Siduniak, Mateusz Roguski i Łukasz Zębrowski zostali ustanowieni w posłudze lektora. Alumni IV roku: Sylwester Grzeszczuk, Bartosz Margański, Michał Sawicki i Mateusz Ujazdowski zostali ustanowieni w posłudze akolity. Łukasz Redosz, alumn V roku, został włączony w poczet kandydatów do święceń diakonatu i prezbiteratu.

Ks. prof. dr hab. Tadeusz Syczewski, rektor WSD, powitał kapłanów, alumnów i zaproszonych gości i wprowadził w obrzędy kandydatury i posług. W homilii Pasterz diecezji drohiczyńskiej podkreślił, że droga do kapłaństwa składa się
z wielu etapów m.in. z posługi lektoratu i akolitatu. Ksiądz biskup przypomniał wszystkim obecnym o trzech ważnych działaniach, o których nie możemy zapomnieć w Wielkim Poście, ale także w ciągu całego roku powinny się one pojawiać w naszym życiu. Powiedział
o modlitwie, jałmużnie – miłosierdziu i poście. Ukazał, że w czynieniu tych nie jest ważne, by inni je widzieli. Przede wszystkim, Bóg ma je wiedzieć. Czynienie ich pomaga
w przezwyciężeniu pokus i tego, co proponuje świat, a co oddala od Boga oraz zasłania Jego Miłosierną Miłość.

Na zakończenie Mszy Św. al. Patryk Nagórny w imieniu nowych lektorów, akolitów i kandydata do święceń diakońskich i kapłańskich, podziękował księdzu biskupowi, księdzu rektorowi Tadeuszowi Syczewskiemu, księżom moderatorom seminaryjnym oraz braciom alumnom. Wyraził nadzieję, że poprzez tę posługi, jeszcze goręcej rozpali się
w nich miłość do Słowa Bożego i rozkrzewiania go innym. Jednocześnie wyraził pragnienie do większego umiłowania Jezusa Chrystusa ukrytego w Najświętszym Sakramencie.

Nowym lektorom i akolitom ks. Biskup wręczył dekrety i pobłogosławił wszystkich alumnów na dalszą formację seminaryjną.

Posługa lektoratu i akolitatu są szczególnymi funkcjami liturgicznymi, a ich przyjęcie stanowi znaczący etap w drodze do święceń kapłańskich. Lektor jest ustanowiony do czytania Pisma świętego podczas liturgii, z wyjątkiem Ewangelii. Może on podawać intencje modlitwy powszechnej, a gdy nie ma psałterzysty, może również wykonać psalm między czytaniami. Akolita ustanowiony jest natomiast, aby usługiwał przy ołtarzu oraz pomagał kapłanowi i diakonowi. Przede wszystkim ma przygotowywać ołtarz i naczynia liturgiczne oraz w razie potrzeby rozdawać wiernym Eucharystię, której jest szafarzem nadzwyczajnym.

 al. Grzegorz Konopacki

Uroczystość Chrystusa Króla Wszechświata

Drodzy synowie,
Przełożeni i profesorowie, którym zlecono wasze przygotowanie, oraz inni, którzy was znają, wydali
o was dobre świadectwo, któremu w pełni ufamy.
Dlatego pytam każdego z was:
Czy odpowiadając na powołanie Boże, chcesz tak się przygotować, abyś mógł we właściwym czasie godnie przyjąć święcenia diakonatu i prezbiteratu i spełniać w Kościele te posługi?
Chcę.
Czy chcesz tak kształtować swoje życie duchowe, abyś mógł wiernie służyć Chrystusowi i Jego mistycznemu Ciału to znaczy Kościołowi?
Chcę.
Kościół z radością przyjmuje wasze postanowienie. Niech Bóg dokończy dzieła, które w was rozpoczął.
Amen.

Czytaj dalej