Wpisy

Wigilia w Seminarium

20 grudnia w naszej wspólnocie seminaryjnej miała miejsce wigilia. W tym roku była wyjątkowa, ponieważ oprócz mieszkańców, profesorów, wychowawców oraz alumnów zgromadzili się również pracownicy naszego seminarium. Ksiądz biskup Piotr Sawczuk, w słowie skierowanym do kleryków powiedział, aby czas spędzony w seminarium przeżywać „inkarnacyjnie, a nie pasyjnie”. Następnie wszyscy podzielili się opłatkiem. Po bardzo smacznej wigilijnej kolacji alumni przedstawili jasełka. Tradycyjnie odpowiada za nie 1 rocznik, ale ponieważ jest na nim tylko Maciej Mieszczyński, musiał prosić o pomoc starszych, m.in. Mateusza Krasowskiego, który zagrał Heroda, Piotra i Piotra, którzy zagrali pasterzy Piotra i Piotra. Następnie na refektarz przybył Mikołaj, który może i był hojny, ale i wymagający. M.in. aby dostać prezent, kazał napisać mi ten tekst.

Al. Karol Młynarczyk

Obłóczyny

Jak podkreślił w homilii ks. Biskup, strój ten będzie niezwykłym znakiem, gdyż mimo, że przed Danielem jeszcze daleka droga do zostania księdzem to już teraz ludziom, którzy zobaczą go w sutannie będzie przywoływał myśli związane z Bogiem, a dla niektórych może stać się nawet wyrzutem sumienia. Świadkiem tej doniosłej uroczystości była cała wspólnota seminaryjna alumnów i przełożonych a także licznie zgromadzona rodzina i przyjaciele obłóczanego.

Obrzęd obłóczyn w Wyższym Seminarium Duchownym odbywa się zwykle na początku III roku. Jest to okres w którym kończy się naukę przedmiotów filozoficznych, a rozpoczyna się przygodę z teologią. Zazwyczaj obrzędowi przewodniczy biskup. Motto na zaproszeniach było cytatem sługi Bożego kard. Stefana Wyszyńskiego, który powiedział: „Sutanna nie jest ubiorem w szeregu innych strojów, ale jest wyznaniem wiary przed ludźmi, jest odważnym świadectwem danym Chrystusowi, jest przyznaniem się do Kościoła.” Otaczajmy, więc alumna Daniela, jak i wszystkich, którzy niegdyś przywdziali strój duchowny modlitwą, by mężnie głosili wiarę zarówno wyglądem, jak i swoim życiem.

al. Rafał Oleksiuk